راویانِ کهنه

از آغازِ کدام کوچه های کور
به دیدارِ قصه های باکره رفتی؟
بر بامِ کدام قصه
نشستی وُ پیوسته گریستی؟

بازنده گانِ جنگ را
درنگ نیست
ما راه را
به راست می بردیم.

درختِ جوانم
شاخه هایت را هوش یار کن
پیش از آن که
راویانِ کهنه ی آن قصه
با تبرهای تیز سر رسند.

حسین دانائی

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *